กลับหน้าแรก

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 30 พฤศจิกายน 2549

            “นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวคือความปีติยินดีสูงสุดในความปีติยินดีทั้งหลาย”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 212)


ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่
29 พฤศจิกายน 2549

            “ควรจะทำจิตใจทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียว และตัวเองก็สวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว แล้วแนะนำชักชวนผู้อื่นด้วยเท่านั้นที่จะเป็นความทรงจำของมนุษย์โลกในชาตินี้ได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องถามตอบการยึดถือความมหัศจรรย์แห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 64)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 28 พฤศจิกายน 2549

            “เมื่อเผยแผ่ธรรมนี้แล้ว มารจะแย่งชิงกันเกิดขึ้นมาอย่างแน่นอน  ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว ก็ไม่มีทางจะรู้ว่า นี่คือคำสอนที่ถูกต้อง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 501)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 27 พฤศจิกายน 2549

            “อาจเป็นไปได้ว่า บุตรีทั้งสิบได้เข้าสิงสู่บิดามารดา และทรมานท่าน เพื่อทดสอบความศรัทธาของท่านก็ได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 497)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 26 พฤศจิกายน 2549

            “อาตมาได้รับการบอกเล่าว่า สงฆ์สองไฟ (หมายถึงพระสงฆ์เรียวคัน) กำลังชักชวนให้ผู้คนสวดคำสอนนิกายสุขาวดีหนึ่งล้านคำ เพื่อพยายามทำลายความสามัคคีในหมู่ประชาชน และทำลายเมล็ดแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร

(ธรรมนิพนธ์เรื่องอุปสรรค 3 มาร 4 ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 638)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 25 พฤศจิกายน 2549

            “ในที่สุดแล้ว ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงความตายได้ ความทุกข์ในเวลานั้นจะเหมือนกับสิ่งที่เราพบอยู่ในปัจจุบัน เนื่องจากความตายนั้นเหมือนกัน  ท่านควรจะปรารถนามอบชีวิตเพื่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร โดยคิดว่าการมอบน้ำหนึ่งหยดเข้ารวมกับมหาสมุทร หรือผงธุลี 1 เม็ดกลับสู่พื้นดิน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องประตูมังกร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1003)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 24 พฤศจิกายน 2549

            “ความปรารถนาของอาตมาก็คือ ให้ลูกศิษย์ทั้งหลายของอาตมาตั้งปณิธานที่ยิ่งใหญ่”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องประตูมังกร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1003)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 23 พฤศจิกายน 2549

            “ทรัพย์สมบัติของร่างกายเหนือกว่าทรัพย์สมบัติของคลัง  ทรัพย์สมบัติของจิตใจเป็นอันดับหนึ่งยิ่งกว่าทรัพย์สมบัติของร่างกาย” (ธรรมนิพนธ์เรื่องจักรพรรดิซุชุน หรือทรัพย์สมบัติ 3 ชนิด ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 851)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 22 พฤศจิกายน 2549

            “หนึ่งร้อยปีในดินแดนสะอาดบริสุทธิ์ ไม่อาจเทียบได้กับบุญวาสนาที่ได้รับจากการบำเพ็ญเพียรพุทธมรรคหนึ่งวันในดินแดนสกปรก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตอบแทนบุญคุณ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 736)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 21 พฤศจิกายน 2549

            “ในทำนองเดียวกัน  แม้จะมีกำลังทางร่างกายแข็งแกร่งมากมาย  แต่ถ้าไม่มีจิตใจเด็ดเดี่ยวแล้ว ความสามารถที่มีอยู่ทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องข่าวคราวถึงท่านโอโตะโงเซ่น หรือความสูงส่งของธรรม ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 614)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 20 พฤศจิกายน 2549

            “การรับนั้นง่าย  การยึดถือนั้นยาก แต่การบรรลุพุทธภาวะนั้น อยู่ที่การยึดถือตลอดไป”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านชิโจคิงโงะ หรือ ธรรมนิพนธ์เรื่องความยากลำบากในการยึดถือพระสูตรนี้ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 471)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 19 พฤศจิกายน 2549

            “อย่างเช่น กระจกเงาที่มัวนั้น ถ้าขัดแล้วก็จะมองเห็นเสมือนเพชรพลอย  ดังนั้น ในขณะนี้ จิตใจที่หลงแห่งหนึ่งขณะจิตอวิชชานั้นก็เหมือนกับกระจกเงาที่ไม่ขัดนั่นเอง ถ้าขัดสิ่งนี้แล้ว ก็จะกลายเป็นกระจกเงาใสได้ ดังนั้น จะต้องบังเกิดจิตใจศรัทธาอย่างลึกซึ้ง และจะต้องขัดทุกเช้าเย็นโดยไม่ประมาทด้วย  จะขัดอย่างไรหรือ ก็เฉพาะสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเท่านั้น นี่คือที่เรียกว่าการขัด (ชีวิต) นั่นเอง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบรรลุพุทธภาวะในหนึ่งชั่วชีวิต ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 4)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 18 พฤศจิกายน 2549

            “ถ้าอาตมาไม่เรียกศัตรูที่เข้มแข็ง 3 ชนิดของสัทธรรมปุณฑริกสูตรให้ปรากฏออกมาแล้ว อาตมาก็ไม่ใช่ผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร มีแต่การทำให้เรื่องเหล่านี้ปรากฏออกมาเท่านั้น อาตมาจึงจะเป็นผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องคำสอนลักษณะพื้นฐานชีวิต เวลาและประเทศ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 53)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 17 พฤศจิกายน 2549

            “ฤดูหนาวจะต้องเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิอย่างแน่นอน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องฤดูหนาวจะต้องเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 536)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549

            “ไม่ว่าจะมีเรื่องลำบากอะไรเกิดขึ้น ให้คิดว่าเป็นความฝัน และคิดถึงเฉพาะสัทธรรมปุณฑริกสูตรเท่านั้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 502)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 15 พฤศจิกายน 2549

            “เป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ไฟสามารถเผาทุ่งหญ้าอายุหนึ่งพันปีให้เป็นเถ้าได้ในชั่วพริบตา และความดีที่สั่งสมมาถึงหนึ่งร้อยปีสามารถถูกทำลายได้ด้วยคำพูดเพียงคำเดียว”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องอุปสรรค 3 มาร 4 ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 636)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 14 พฤศจิกายน 2549

            “การบรรลุหมายถึงการเปิด หรือเผยออกมา ซึ่งก็คือการเปิดเผยว่า ตัวตนของโลกธรรมก็คือพระพุทธที่มีพร้อมสามกาย (ตัวตนของโลกธรรมหมายถึงประชาชนทั้งหมดของสิบโลก)”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 126)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 13 พฤศจิกายน 2549

            “ตัวชีวิตเองเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดแห่งทรัพย์สมบัติทั้งหมด แม้ทรัพย์สมบัติทั้งจักรวาลก็มิอาจมีค่าเท่ากันกับชีวิตมนุษย์เพียงหนึ่งเดียวได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องข้าวสารหนึ่งเปียว ฉบับภาษาอังกฤษหน้า 1125)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 12 พฤศจิกายน 2549

            “ถ้าเจตนาเป็นต่างกายใจเดียวแล้ว เรื่องทุกสิ่งทุกอย่างก็จะบรรลุผลสำเร็จได้  แต่ถ้ากายเดียวต่างใจ ทุกสิ่งทุกอย่างจะบรรลุไม่ได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องต่างกายใจเดียว ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 618)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 11 พฤศจิกายน 2549

            “แม้จะชี้ที่พื้นดินกว้างใหญ่แต่พลาดไปก็ตาม แม้จะมีผู้เชื่อมต่อห้วงอวกาศได้ก็ตาม แม้น้ำทะเลจะไม่ขึ้นไม่ลงก็ตาม แม้พระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตกก็ตาม เรื่องการอธิษฐานของผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตรไม่บรรลุผลสำเร็จนั้นไม่มีอย่างเด็ดขาด”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการอธิษฐาน ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 345)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 10 พฤศจิกายน 2549

            “หากเข้าถึงจิตใจของพระศากยมุนีพุทธผู้เป็นศาสดาได้แล้ว นับประสาอะไรกับต้นหญ้า ต้นไม้ จะไม่ไหวเอนไปได้อย่างไร หรือสายน้ำจะยังคงหยุดนิ่งได้อย่างไร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการทำบุญถวายภาพวาดพระศากยมุนีพุทธของคุณนายนิชิเง็นเนียว หน้า 1187)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 9 พฤศจิกายน 2549

            “คำว่าชิชิหรือราชสีห์ นั้น ชิตัวแรก (หมายถึงอาจารย์) ก็คือ ธรรมมหัศจรรย์ซึ่งส่งมอบจากอาจารย์ ส่วนชิตัวที่สอง (หมายถึงลูก) ก็คือ ธรรมมหัศจรรย์ที่ลูกศิษย์ได้รับมอบ เสียงคำรามคือเสียงของอาจารย์กับศิษย์ที่สวดมนต์โดยพร้อมเพรียงกัน”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษหน้า 111)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน 2549

            “ถ้าจิตใจของประชาชนสกปรกแล้ว ดินแดนก็สกปรก ถ้าจิตใจสะอาดบริสุทธิ์แล้ว ดินแดนก็สะอาดบริสุทธิ์ ดังนั้น จะเรียกว่าดินแดนสะอาดบริสุทธิ์(โจโดะ – ซึ่งหมายถึงดินแดนของพระพุทธ) หรือจะเรียกว่าดินแดนสกปรก (เอโดะ–ซึ่งหมายถึง

สหาโลกธาตุ)ก็ตาม แต่ดินแดนไม่มีแบ่งแยกเป็นสอง เฉพาะขึ้นอยู่กับความดีความชั่วของจิตใจของพวกเรานั่นเอง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบรรลุพุทธภาวะในหนึ่งชั่วชีวิต ฉบับภาษาอังกฤษหน้า 4)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 7 พฤศจิกายน 2549

            “สุนัขจิ้งจอกแก่นั้นไม่ลืมรอยเนินดิน  เต่าขาวได้ตอบแทนบุญคุณท่านหม่อป้อ  เดรัจฉานยังทำได้เช่นนี้ นับประสาอะไรกับจริยธรรมของมนุษย์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตอบแทนบุญคุณ ฉบับภาษาอังกฤษหน้า 690)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 6 พฤศจิกายน 2549

            “ถ้าอาจารย์กับศิษย์ต่างใจกันแล้ว  ย่อมไม่สามารถบรรลุผลสำเร็จในเรื่องใด ๆ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องผลิดอกออกผล ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 909)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 5 พฤศจิกายน 2549

            “สตรีที่กินยาดีนี้จะถูกห้อมล้อมและได้รับการปกป้องจาก 4 โพธิสัตว์ตลอดเวลา เมื่อเธอลุกขึ้นยืน เหล่าโพธิสัตว์ก็จะลุกขึ้นยืนตาม เมื่อเธอเดินอยู่บนท้องถนน พวกเขาก็จะเดินตาม" 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการอธิษฐานต่อมณฑลแห่งธรรมมหัศจรรย์ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 415)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 4 พฤศจิกายน 2549

            “ลูกศิษย์ของอาตมานิชิเร็น จะไม่สามารถบรรลุผลสำเร็จใด ๆ ถ้าหากขี้ขลาด” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องคำสอน การปฏิบัติ และข้อพิสูจน์ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 481)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 3 พฤศจิกายน 2549

            “นิรวาณสูตรกล่าวว่า ‘แม้จะเป็นสงฆ์ที่ดี แต่ถ้าเห็นผู้ที่ทำลายคำสอนแล้วไม่สนใจ ไม่ตำหนิ ไม่ขับไล่ หรือทำโทษตามความผิดแล้ว จงตระหนักไว้ว่า สงฆ์รูปนั้นกำลังทรยศต่อคำสอนของพระพุทธ’” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเปิดดวงตา ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 286)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 2 พฤศจิกายน 2549

            “นามุ หรือนัม เป็นคำภาษาสันสกฤต  ในที่นี้ หมายถึงอุทิศชีวิตของเราต่อบุคคลและธรรม  ในแง่ของบุคคลก็คือการอุทิศชีวิตต่อพระศากยมุนีพุทธ (หมายถึงพระนิชิเร็นไดโชนิน)  ในแง่ของธรรมก็คือ การอุทิศชีวิตต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร (หมายถึงนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว)” 

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 3)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549

            “นี่คือเหตุผลที่ท่านมีชีวิตมาถึงขณะนี้ ในขณะที่คนจำนวนมากต้องเสียชีวิตไป  ดังนั้น ท่านจึงพบกับเรื่องเช่นนี้ (หมายถึงเรื่องการถูกยึดที่ดินถือครอง)” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านยาซาบุโร่ ฉบับภาษาอังกฤษหน้า 829)

 

กลับหน้าแรก