กลับหน้าแรก

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 31 ธันวาคม 2549

            ถ้ามีพลังแล้ว ก็จะต้องเทศนา แม้เพียงแค่หนึ่งประโยคหรือหนึ่งวลีด้วย

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย หน้า 1361)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 29 ธันวาคม 2549

            “สถานที่ที่มีผู้คนยึดถือและยกย่องสัทธรรมปุณฑริกสูตรเป็นสถานที่แห่งการปฏิบัติ ซึ่งผู้คนได้ดำเนินชีวิตอยู่ ไม่ใช่ว่าจะต้องออกจากสถานที่ปัจจุบันและไปอยู่ที่อื่น”

 

*จุดมุ่งหมายเดียวของพุทธธรรม จุดมุ่งหมายเดียวของเอสจีไอ คือ การช่วยเหลือประชาชนให้พ้นจากความทุกข์          เอสจีไอกำลังทำอย่างถึงที่สุดเพื่อนำความสุขมาสู่มนุษยชาติ นอกจากนั้น ไม่มีเหตุผลอื่น

ชีวิตของผู้ที่ต่อสู้เพื่อเหตุผลดังกล่าวร่วมกับเอสจีไอนั้น ช่างน่ายกย่อง ช่างสูงส่งยิ่งนัก

จากทรรศนะในเรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย 

ที่นี่และขณะนี้เป็นเวทีของกิจกรรมที่แท้จริงชั่วนิรันดร์ของเรา

เป็นเวทีที่แท้จริงซึ่งเราแสดงภาระหน้าที่ของเรา

พระนิชิเร็นไดโชนินเขียนอยู่ในธรรมนิพนธ์ว่า “ไม่ใช่ว่าจะต้องออกจากสถานที่ปัจจุบันและไปอยู่ที่อื่น” (ธรรมนิพนธ์ หน้า 781)  แม้ว่าจะเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากหรืออาจคิดว่าเป็นชะตากรรมชั่วของเรา นั่นถือเป็นโอกาสที่มีค่าในการทำให้ภาระหน้าที่แต่ดั้งเดิมบรรลุผลสำเร็จ

ด้วยทรรศนะดังกล่าว ผู้ที่เข้าใจปัญญาของลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลายจะสามารถเปลี่ยนชะตากรรมทุกชนิด ให้กลายเป็นภาระหน้าที่ที่ฉายส่องอย่างสดใส เมื่อท่านเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ในเรื่องนี้ ก็จะเต็มไปด้วยความหวัง ทุกคนและทุกประสบการณ์ที่เราพบมาจะกลายเป็นทรัพย์สมบัติพิเศษที่ล้ำค่า

(ปัญญาแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร เล่ม 1 หน้า 190)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 28 ธันวาคม 2549

            “เฉพาะจิตใจเท่านั้นที่สำคัญ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 27 ธันวาคม 2549

            “ตรงกันข้าม เมื่อท่านเปรียบเทียบตัวเองกับผู้ที่ความสามารถด้อยกว่า จงอย่าอวดดีและทะนงตัวเกินไป” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 62)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 26 ธันวาคม 2549

            “กล่าวกันว่า ถ้าอาจารย์มีลูกศิษย์ที่ดี ทั้งอาจารย์กับศิษย์ก็จะได้รับผลแห่งการบรรลุพุทธภาวะ  แต่ถ้าอาจารย์สร้างอบรมลูกศิษย์ไม่ดี ทั้งอาจารย์กับศิษย์จะต้องตกนรก  ถ้าอาจารย์กับศิษย์ต่างใจกันแล้ว ก็ไม่อาจทำการใดให้สำเร็จได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องดอกกับผล ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 909)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 25 ธันวาคม 2549

            “ผู้ที่เชื่อต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตรเปรียบเสมือนฤดูหนาว ซึ่งฤดูหนาวต้องเปลี่ยนไปเป็นฤดูใบไม้ผลิอย่างแน่นอน” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิอย่างแน่นอน ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 536)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 24 ธันวาคม 2549

            “แม้อาตมาจะเป็นบุคคลด้อยความสามารถ อาตมาทุ่มเทศึกษาคำสอนมหายานด้วยความเคารพ  ถ้าแมลงวันได้เกาะหางม้าพันธุ์ดี ก็สามารถเดินทางไปได้นับหมื่นลี้ และเถาวัลย์พันรอบต้นสน จะสามารถเติบโตสูงขึ้นไปได้พันฟุต” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 17)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 23 ธันวาคม 2549

            “ลูกศิษย์ของอาตมานิชิเร็น จะไม่สามารถบรรลุผลสำเร็จใด ๆ หากขี้ขลาด” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการปฏิบัติ คำสอน และข้อพิสูจน์ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 481)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 22 ธันวาคม 2549

            “ตามที่กล่าวมานี้ เห็นได้ชัดว่า ผู้ที่ปัจจุบันนี้เชื่อต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร จะสามารถรวบรวมบุญกุศลจากหมื่นลี้” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องขนมวันปีใหม่ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1137)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 21 ธันวาคม 2549

            “ดังนั้น จงปลุกเร้าพลังศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ให้มากกว่าแต่ก่อน  จงอย่าตำหนิเทวดาแม้จะหมดกุศลและไม่ได้รับการคุ้มครอง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 20 ธันวาคม 2549

            “จงทุกข์เมื่อมีทุกข์ จงสุขเมื่อมีสุข ให้ตระหนักว่า ทุกข์สุขเป็นความจริงของชีวิต และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวต่อไป ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสุขในโลกนี้ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 681)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 19 ธันวาคม 2549

            “แต่ถ้าลูกศิษย์คนใดของอาตมานิชิเร็นขัดขวางความสามัคคีแห่งต่างกายใจเดียวแล้ว ก็เปรียบได้กับนักรบที่ทำลายปราสาทจากภายใน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการสืบทอดสายเลือดที่สำคัญยิ่งเพียงหนึ่งเดียวแห่งการเกิดตาย ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 217)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 18 ธันวาคม 2549

            “นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเสมือนเสียงคำรามของราชสีห์ ความเจ็บปวดใด ๆ ก็หาได้เป็นอุปสรรคไม่”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านเคียวโอ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 412)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 17 ธันวาคม 2549

            “จุดมุ่งหมายในการปรากฏขึ้นมาในโลกนี้ของพระศากยมุนีพุทธผู้เป็นศาสดา ก็อยู่ที่พฤติกรรมในฐานะมนุษย์นั่นเอง”

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 16 ธันวาคม 2549

            “เดียรถีย์หรือศัตรูของพุทธศาสนาไม่สามารถทำลายคำสอนที่ถูกต้องของตถาคต แต่ลูกศิษย์ของพระพุทธสามารถทำได้ ดังที่พระสูตรได้กล่าวไว้ว่า มีแต่หนอนในตัวราชสีห์เท่านั้นที่สามารถทำลายราชสีห์ได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเกาะซาโดะ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า  302)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 15 ธันวาคม 2549

            “ราชสีห์ไม่เกรงกลัวสัตว์อื่น ลูกราชสีห์ก็เช่นเดียวกัน”  

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบีฑาอริยบุคคล ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 997)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 14 ธันวาคม 2549

            “เมื่อมีความชั่วอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้น ความดีที่ยิ่งใหญ่ก็จะติดตามมา”  

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความชั่วอันยิ่งใหญ่กับความดีอันยิ่งใหญ่ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1119)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 13 ธันวาคม 2549

            “แทนที่จะอธิษฐานนับหมื่นครั้งเพื่อขอให้แก้ไข แต่จะเป็นการดีกว่าที่จะตำหนิหนึ่งความชั่วร้าย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ หน้า 24)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 12 ธันวาคม 2549

            “หลีกหนีจากอกัลยาณมิตร และคบค้ากับกัลยาณมิตร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 832)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 11 ธันวาคม 2549

            “เมียวหมายถึงการฟื้นคืนกลับ นั่นก็คือ การกลับคืนมีชีวิต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องไดโมขุแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 149)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 10 ธันวาคม 2549

            “มหัศจรรย์หมายถึงการกำจัดเครื่องกีดขวางทั้งทางร่างกายและจิตใจของสรรพสัตว์ ซึ่งไม่ใช่สิ่งใดอื่นนอกจากนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความหมายที่มหัศจรรย์ของการข้ามพ้นเครื่องกีดขวาง ภาษาอังกฤษ หน้า 842)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 9 ธันวาคม 2549          

            “ดุจเดียวกับพืชและต้นไม้ต่าง ๆ ที่เติบโตมาจากดิน  คำสอนต่าง ๆ ของพระพุทธทั้งหมดก็เผยแผ่โดยบุคคล”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 61)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 7 ธันวาคม 2549          

            “อาตมาพร้อมกับลูกศิษย์ของอาตมา ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรคต่าง ๆ ก็ตาม แต่ถ้าไม่มีจิตใจที่สงสัยแล้ว ก็จะสามารถเข้าสู่โลกพุทธได้โดยธรรมชาติ  ดังนั้น ถ้าไม่มีเรื่องการรักษาคุ้มครองของเทวดา ก็อย่าสงสัย และเรื่องที่ไม่มีความราบรื่นปลอดภัยในชาตินี้ ก็อย่าคร่ำครวญ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเปิดดวงตา หน้า 234 ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 283)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 6 ธันวาคม 2549

            “เมื่อสั่นศีรษะ เส้นผมก็ปลิวตาม เมื่อจิตใจเริ่มต้นทำงาน ร่างกายก็จะเคลื่อนไหว เมื่อลมพัดแรง ต้นหญ้าต้นไม้ก็ไม่อาจนิ่งสงบอยู่ได้ เมื่อพื้นดินสั่นสะเทือน ทะเลก็ปั่นป่วน  ดังนั้น ถ้าสามารถเข้าถึงจิตใจของพระศากยมุนีพุทธผู้เป็นศาสดาแล้ว ต้นหญ้าต้นไม้จะไม่ตอบสนองได้อย่างไร น้ำจะยังคงสงบนิ่งอยู่ได้อย่างไร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องภาพวาดพระศากยมุนีพุทธของนิชิเง็นเนียว)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 5 ธันวาคม 2549

            “ขณะนี้ มีผู้คนที่มีความศรัทธาต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร บางคนก็มีความศรัทธาแบบไฟ บางคนก็มีความศรัทธาแบบน้ำ ประเภทแรกนั้น เมื่อได้รับฟังคำสอน ก็จะมีความเร่าร้อนลุกโชนเหมือนไฟ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็มักจะละทิ้งความศรัทธา การมีความศรัทธาแบบน้ำก็หมายถึงการเชื่ออย่างต่อเนื่องโดยไม่มีท้อถอย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความศรัทธาสองชนิด ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 899)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 4 ธันวาคม 2549

            “ช่างน่าปีติยินดีที่เราสามารถเกิดมาในสมัยธรรมปลายและร่วมเผยแผ่สัทธรรมปุณฑริกสูตร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องท่านนิอิเขะ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1026)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 3 ธันวาคม 2549

            “ท่านยังอธิบายว่า บุคคลแห่งปัญญาที่แท้จริง ไม่ใช่ผู้ที่ปฏิบัติพุทธธรรมโดยแยกตัวจากทางโลก แต่เป็นผู้ที่เข้าใจหลักการที่ควบคุมเรื่องทางโลกทั้งหมดได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

(ธรรมนิพนธ์เรื่องกัปแห่งความเสื่อม ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 1123)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 2 ธันวาคม 2549

            “บอกให้พวกเขาเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องที่เลวร้ายที่สุด อย่าหวังเรื่องดี แต่ให้คิดถึงเรื่องร้าย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบีฑาอริยบุคคล ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 998)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 1 ธันวาคม 2549

            “อย่างไรก็ตาม ถ้าท่านมีความจริงใจแล้ว แม้แต่คนแปลกหน้า ก็ยอมสละชีวิตให้ท่านได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องติเตียนการดูหมิ่นธรรมและชำระบาปให้หมดสิ้น หน้า 1132)

 

กลับหน้าแรก