กลับหน้าแรก

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  31  มกราคม  2550

            “เมียวหมายถึงฟื้นคืนกลับ ฟื้นคืนกลับนั้นก็คือกลับมามีชีวิต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องไดโมขุแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 149)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  30  มกราคม  2550

            “ไม่ว่าจะมีเรื่องลำบากอะไรเกิดขึ้น ให้คิดว่าเป็นแค่ความฝัน และคิดถึงเฉพาะสัทธรรมปุณฑริกสูตร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 502)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  29  มกราคม  2550

            “ถึงจะเป็นดาบก็ตาม สำหรับผู้ที่ไม่ก้าวหน้าแล้ว จะใช้ประโยชน์ไม่ได้ ดาบแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตรนั้น ผู้กล้าหาญแห่งความศรัทธาเท่านั้นจึงจะใช้ได้ ดุจดังกระบองเหล็กกับยักษ์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านเคียวโอ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 412)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  28  มกราคม  2550

            “ตรงกันข้าม แม้ว่าอาตมานิชิเร็นและลูกศิษย์จะมีน้อย แต่มีต่างกายใจเดียว จึงจะต้องบรรลุภารกิจอันยิ่งใหญ่ของการเผยแผ่สัทธรรมปุณฑริกสูตรให้กว้างไกลได้อย่างแน่นอน”

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  27  มกราคม  2550

            “แต่เทวทัตถูกแรงริษยาผลักดัน ได้กล่าวกับพระเจ้าอชาตศัตรู พร้อมกับชักจูงให้ทำร้ายพระบิดา ดังนั้น พระองค์จึงแทงพระราชาด้วยหอกยาวเจ็ดฟุต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการอธิษฐาน ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 342)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  26  มกราคม  2550

            “จากนี้ไป ท่านควรจะเข้าใจว่า ความโกรธสามารถเป็นทั้งเรื่องดีและไม่ดี”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตักเตือนฮาจิมัน ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 931)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  25  มกราคม  2550

            “และอาตมาขอเพิ่มเติมว่า แม้บิดามารดาจะให้กำเนิดบุตร ซึ่งมีพร้อม 2 ตา 2 หูก็ตาม แต่ถ้าไม่มีอาจารย์สั่งสอนแล้ว เด็กคนนั้นก็จะมีหูตาที่ไม่ได้ดีไปกว่าสัตว์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสรุปบทการส่งมอบและบทอื่น ๆ ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 914)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  24  มกราคม  2550

            “และถ้าต้องการรู้ผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ให้มองดูที่เหตุในปัจจุบัน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเปิดดวงตา ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 279)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  23  มกราคม  2550

            “การมีชีวิตอยู่อย่างมีเกียรติ แม้จะเพียงแค่หนึ่งวัน ก็ยังดีกว่าการมีชีวิตอยู่ถึง 120 ปี แต่เสียชีวิตลงอย่างน่าอับอาย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องทรัพย์สมบัติ 3 ชนิด ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 851)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  22  มกราคม  2550

            “พวกท่านแต่ละคนควรรวบรวมความกล้าหาญของราชสีห์  และไม่ยอมแพ้ต่อการข่มขู่ใด ๆ  ราชสีห์ไม่กลัวสัตว์อื่น ลูกราชสีห์ก็เช่นกัน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบีฑาอริยบุคคล  ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 997)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  21  มกราคม  2550

            “ถึงแม้ว่าสรรรพสัตว์จะมีเหตุ 3 ประการแห่งพุทธธาตุ แต่ถ้าสรรพสัตว์เหล่านี้ไม่ได้พบกับปัจจัยที่ดี เช่น เพื่อนดี หรืออาจารย์แล้ว พวกเขาก็ไม่อาจรู้แจ้ง พวกเขาจะไม่เข้าใจ  ธรรมชาติพุทธจะไม่ปรากฏออกมา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะคำสอนที่ทิ้งไป และที่ก่อตั้งไว้ ซึ่งพระพุทธทั้งหลายสามชาติได้วินิจฉัยจากวลีทั้งหมด  ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 2 หน้า 861)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  20  มกราคม  2550

            “ถ้าเจตนารมณ์ของต่างกายใจเดียวแพร่หลายอยู่ในหมู่ประชาชนแล้ว พวกเขาจะสามารถทำทุกเป้าหมายให้สำเร็จได้  แต่ถ้าเป็นกายเดียวต่างใจแล้ว ย่อมไม่สามารถบรรลุผลสำเร็จใด ๆ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องต่างกายใจเดียว  ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 1 หน้า 618)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  19  มกราคม  2550

            “ถ้าจุดไฟให้แก่ผู้อื่น แสงไฟก็จะส่องทางให้แก่เราด้วย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องคุณความดีสามประการของอาหาร ฉบับภาษาอังกฤษเล่ม 2 หน้า 1060)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  18  มกราคม  2550

            “ถ้าอาจารย์กับศิษย์ต่างใจกันแล้ว ก็ไม่อาจบรรลุผลสำเร็จใด ๆ ได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องดอกกับผล ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 909)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  17  มกราคม  2550

            “ความเจ็บป่วยก่อให้เกิดจิตใจแสวงหาธรรม”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยาดีสำหรับทุกโรค ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 937)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  16  มกราคม  2550

            “จากทัศนะที่ชี้ไว้ข้างต้น เป็นการแสดงให้ลูกศิษย์เห็นว่า ท่านควรจะตัดเวลานอนให้สั้นลงในตอนกลางคืน และเวลาพักในตอนกลางวัน และใคร่ครวญในเรื่องนี้ จงอย่าใช้ชีวิตโดยสูญเปล่า และหวนเสียใจภายหลังหมื่นปี”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องปัญหาที่ต้องใคร่ครวญทั้งกลางคืนและกลางวัน ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 622)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  15  มกราคม  2550

            “ในพระสูตรกล่าวว่า ดินแดนที่พระพุทธทั้งหลายอาศัยอยู่นี้ จะสามารถเกิดพร้อมกับอาจารย์อยู่เสมอ เรื่องนี้ไม่มีผิดพลาด”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสายเลือดที่สำคัญยิ่งเพียงหนึ่งเดียวแห่งการเกิดตาย ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 217)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  14  มกราคม  2550

            “แน่นอนว่า ไม่มีทรัพย์สมบัติใดยิ่งใหญ่ไปกว่าลูก ไม่มีทรัพย์สมบัติใดยิ่งใหญ่เหนือกว่าลูก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องทรัพย์สมบัติแห่งลูกที่มีบุญ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1045)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  13  มกราคม  2550

            “ความปรารถนาของอาตมาคือ ให้ลูกศิษย์ของอาตมาเป็นลูกของราชสีห์ที่ไม่ถูกหัวเราะเยาะจากฝูงจิ้งจอก   เป็นการยากมากที่จะได้พบกับอาจารย์แบบเดียวกับอาตมานิชิเร็น ผู้ซึ่งนับแต่กัปอันยาวนานในอดีตจนถึงปัจจุบันไม่เคยเสียดายร่างกายและชีวิต ในการเปิดเผยความผิดของศัตรูที่เข้มแข็ง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องในชมพูทวีป ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 1062)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  12  มกราคม  2550

            “อาตมาไม่รู้จะแสดงความดีใจอย่างไรดี ที่ท่านได้ส่งผู้ถือสารเดินทางมาในช่วงเวลานี้ อาจเป็นเพราะพระศากยมุนีพุทธหรือโพธิสัตว์จากพื้นโลกได้เข้าสู่ร่างกายของท่านก็ได้ อาตมาขอมอบการเผยแผ่พุทธธรรมนี้ในจังหวัดของท่านให้แก่ท่าน กล่าวกันว่า เมล็ดพุทธงอกได้ด้วยปัจจัย ด้วยเหตุนี้ พวกเขาทั้งหลายจึงเทศนาเอกยาน”

(ธรรมนิพนธ์คุณสมบัติของข้าว ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1117)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  11  มกราคม  2550

            “เป็นเวลา 20 กว่าปีนับตั้งแต่อาตมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ และเริ่มต้นการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ อาตมาไม่เคยคิดถอยแม้แต่ครั้งเดียว”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสงครามที่ยิ่งใหญ่ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 465)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  10  มกราคม  2550

            “จงปลุกเร้าความศรัทธาให้ลึกซึ้ง และขัดกระจกเงาอย่างขยันขันแข็งทุกเช้าค่ำ แล้วจะขัดอย่างไร ก็มีเฉพาะการสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเท่านั้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบรรลุพุทธภาวะในหนึ่งชั่วชีวิต ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 4)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  9  มกราคม  2550

            “ไม่มีสองดินแดนแห่งดินแดนสะอาดบริสุทธิ์กับดินแดนสกปรก ความแตกต่างนั้นอยู่ที่จิตใจที่ดีหรือชั่วเท่านั้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบรรลุพุทธภาวะในหนึ่งชั่วชีวิต ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 4)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  8  มกราคม  2550

            “ดังนั้น ผู้ที่กลายเป็นลูกศิษย์และฆราวาสของอาตมานิชิเร็น ควรจะตระหนักรู้ถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งที่พวกเขามีต่ออาตมา และเผยแผ่สัทธรรมปุณฑริกสูตรเช่นเดียวกับอาตมา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องท่านจะขุนิจิโบ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 994)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  7  มกราคม  2550

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  6  มกราคม  2550

            “อาตมาอธิษฐานว่า ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากเพียงใด สัทธรรมปุณฑริกสูตรและบุตรีทั้งสิบจะต้องปกป้องท่านทั้งหลาย ขอให้อธิษฐานอย่างกระตือรือร้นราวกับจุดไฟจากฟืนที่เปียกน้ำ หรือได้รับน้ำจากพื้นดินที่แห้งผาก”

(ธรรมนิพนธ์การตำหนิการดูหมิ่นธรรมและชำระบาป ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 464)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  5  มกราคม  2550

            “จงอย่าแสวงหาโงะฮนซนภายนอกตัวท่าน โงะฮนซนมีอยู่ภายในร่างกายของมนุษย์ปุถุชน ผู้ซึ่งยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว” 

(ธรรมนิพนธ์เรื่องรูปลักษณ์ของโงะฮนซน  ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 832)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  4  มกราคม  2550

            “สำหรับเรื่องพลังอิทธิฤทธิ์  การกระทำในแต่ละขณะ แต่ละก้าวของสรรพสัตว์ ถือว่าเป็นพลังอิทธิฤทธิ์”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 125)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  3  มกราคม  2550

            “ถ้าอุปัฏฐากกับอาจารย์อธิษฐานโดยต่างใจแล้ว คำอธิษฐานก็ย่อมจะไม่ประสบผลสำเร็จ เหมือนกับการพยายามหาไฟจากน้ำ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลมทั้งแปด ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 795)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  2  มกราคม  2550

เป็นเวลา 20 กว่าปีนับตั้งแต่อาตมาอยู่ในสถานการณ์นั้น และเริ่มต้นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ไม่เคยคิดจะถอยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 465)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่  1  มกราคม  2550

            พระพุทธปรากฏขึ้นมาในโลกนี้แค่ครั้งเดียวในกัปที่นับไม่ถ้วน แล้วถ้าสามารถได้พบกับพระพุทธ แต่การได้พบกับสัทธรรมปุณฑริกสูตรนั้นยากยิ่งกว่า และยังคงยากยิ่งกว่านั้นอีกที่สามัญชนในสมัยธรรมปลายจะได้พบกับผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร

(ธรรมนิพนธ์สรุปบทการมอบฉันทะและบทอื่น ๆ ฉบับภาษาอังกฤษ  913)

 

กลับหน้าแรก