กลับหน้าแรก

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 31 สิงหาคม 2550

        “ผู้ที่เชื่อในสัทธรรมปุณฑริกสูตรควรกลัวผู้ที่พยายามขัดขวางการปฏิบัตินี้มากกว่า กลัวโจร ผู้ร้าย เสือ สุนัขจิ้งจอก หรือสิงโต หรือแม้แต่กลัวการรุกรานจากมองโกลในขณะนี้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 495)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 30 สิงหาคม 2550

        “ทุกคนในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ผู้ปกครองจนถึงสามัญชน ไม่มียกเว้น พยายามทำร้ายอาตมา แต่อาตมาอยู่รอดมาจนถึงวันนี้ ท่านควรจะรู้ว่า เนื่องจาก แม้ว่าอาตมาเพียงคนเดียว แต่อาตมามีความศรัทธาเข้มแข็ง”

(ธรรมนิพนธ์ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 614)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 29 สิงหาคม 2550

        “ถึงแม้ว่าเนื่องจากความหลงของพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรถูกหรืออะไรผิดเกี่ยวกับคำสอนพุทธธรรม แต่อาตมาคิดว่า พวกเขาเข้าใจเรื่องราวทางโลก เนื่องจากพวกเขาเห็นความจริงต่อหน้าต่อตา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องโดเรียวจากวัดเค็นโจยิ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2  หน้า 763)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 28 สิงหาคม 2550

        “จงปลุกเร้าความศรัทธาให้ลึกซึ้ง และขยันขัดกระจกทุกเช้าเย็น จะขัดอย่างไร เฉพาะสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเท่านั้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบรรลุพุทธภาวะในหนึ่งชั่วชีวิต ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 4)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 27 สิงหาคม 2550

        “อาตมาอธิษฐานว่า ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากแค่ไหน สัทธรรมปุณฑริกสูตรและบุตรีทั้งสิบของนางยักษ์จะให้การปกป้องท่านทั้งหลาย จงอธิษฐานอย่างตั้งใจราวกับจุดไฟจากฟืนที่เปียกน้ำ หรือได้รับน้ำจากพื้นดินที่แห้งผาก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตำหนิผู้ดูหมิ่นธรรมและการชำระบาป ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 444)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 26 สิงหาคม 2550

        “ศัตรูจะพยายามทำให้ท่านลืมอันตราย เพื่อจะโจมตีได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องแม่ทัพเสือหิน ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 952)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 25 สิงหาคม 2550

        “เนื่องจากคนเหล่านี้ปิดบังความล้มเหลวของตนเอง โอ้อวดความดีของตนนั้น หมายถึงความอวดดีเกินไป”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 35)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 24 สิงหาคม 2550

        “ข้อความนี้กล่าวว่า หากรวบรวมความเหนื่อยยากตรากตรำของหนึ่งร้อยล้านกัปออกมาในหนึ่งขณะจิตแล้ว สามกายที่ไม่มีการตกแต่งของพระพุทธจะปรากฏขึ้นมาทันที นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวคือการปฏิบัติที่วิริยะนั่นเอง”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 214)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 23 สิงหาคม 2550

        “(แน่นอนว่า บุคคลแห่งปัญญาจะอุทิศตนเองเพื่อศึกษาคำสอน 84,000 ของพุทธธรรม และควรคุ้นเคยกับคัมภีร์ 12 ชนิด แต่คนโง่เขลามีอยู่ในสมัยธรรมปลาย ยุคสมัยแห่งความชั่วร้ายและสับสน ควรจะละทิ้งสิ่งที่เรียกว่าวิธีปฏิบัติยากและวิธีปฏิบัติง่าย ที่ผู้ศรัทธาของนิกายสุขาวดีพูดถึง และอุทิศตนเองเฉพาะสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว ไดโมขุของสัทธรรมปุณฑริกสูตร)  เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นทางฟากฟ้าตะวันออก ชมพูทวีปอันยิ่งใหญ่ที่อยู่ภายใต้ฟากฟ้าก็จะสว่างไสว เนื่องจากแสงที่เจิดจ้าของดวงอาทิตย์(แต่แสงอันน้อยนิดของหิ่งห้อยไม่สามารถจะส่องแสงไปทั่วประเทศ เราผู้ซึ่งมีอัญมณีในตะเข็บเสื้อสามารถบรรลุความปรารถนาใด ๆ แต่ถ้าเป็นแค่กระเบื้องหรือหิน ไม่อาจเรียกว่าทรัพย์สมบัติ ผู้ปฏิบัตินิกายสุขาวดีและอื่น ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับไดโมขุของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ก็เหมือนกับกระเบื้องและก้อนหินเปรียบเทียบกับอัญมณีที่มีค่า หรือเหมือนกับแสงไฟวูบหนึ่งของหิ่งห้อยเปรียบเทียบกับแสงอาทิตย์)

(ธรรมนิพนธ์เรื่องปิฎกธรรมาจารย์ศุภกรสิงห์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 169)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 22 สิงหาคม 2550

        “เมื่อบุญวาสนาหมดไป ไม่ว่ายุทธวิธีใดก็ไร้ประโยชน์ เมื่อบุญกุศลหมดไป ก็ไม่มีผู้ติดตามอีกต่อไป”

(ธรรมนิพนธ์ยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 21 สิงหาคม 2550

        “และถึงแม้ว่าจะชี้พื้นดินแล้วพลาดไป แม้จะผูกท้องฟ้าเข้าด้วยกัน แม้กระแสน้ำจะหยุดขึ้นและลง และพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกก็ตาม แต่เป็นไปไม่ได้ที่คำอธิษฐานของผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตรจะไม่ได้รับคำตอบ”

(ธรรมนิพนธ์การอธิษฐาน ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 345)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 20 สิงหาคม 2550

        “(เนื่องจากอาตมาตระหนักรู้ว่า สัทธรรมปุณฑริกสูตรสอนถึงการบรรลุพุทธภาวะของสตรี และมีเฉพาะสัทธรรมปุณฑริกสูตรที่เป็นพระสูตรแห่งการสนองคุณที่แท้จริง เพื่อตอบแทนความกรุณาของมารดาของเรา) เพื่อที่จะตอบแทนบุญคุณต่อมารดาของอาตมา อาตมาได้ตั้งปณิธานที่จะทำให้สตรีทั้งหลายได้สวดไดโมขุของพระสูตรนี้”

(ธรรมนิพนธ์พระสูตรแห่งการตอบสนองที่แท้จริง ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 931)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 19 สิงหาคม 2550

        “ทรัพย์สมบัติของร่างกายเหนือกว่าทรัพย์สมบัติของคลัง ทรัพย์สมบัติของจิตใจมีค่ามากที่สุดเหนือสิ่งอื่นใด”

(ธรรมนิพนธ์ทรัพย์สมบัติสามชนิด ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 851)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 18 สิงหาคม 2550

        “คนเรามีนิสัยต่างกัน บางคนชอบความดี บางคนชอบความชั่ว มีคนหลากหลายประเภท แม้ว่าพวกเขาจะแตกต่างกันก็ตาม แต่ถ้าครั้งหนึ่งได้เข้าสู่สัทธรรมปุณฑริกสูตร พวกเขาทั้งหมดก็เหมือนกับคน ๆ เดียวกันทั้งร่างกายและจิตใจ ซึ่งเหมือนกับแม่น้ำสายต่าง ๆ นับไม่ถ้วน เมื่อไหลมารวมกันเป็นมหาสมุทร ทั้งหมดจะมีความเค็มเหมือนกัน หรือเหมือนกับนกชนิดต่าง ๆ เมื่อบินเข้าใกล้พระสุเมรุ ทั้งหมดจะกลายเป็นสีทองเหมือนๆ กัน”

(ธรรมนิพนธ์ทรัพย์สมบัติแห่งบุตรกตัญญู ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 1042)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 17 สิงหาคม 2550

            “ผู้ที่เชื่อในสัทธรรมปุณฑริกสูตรเหมือนกับอยู่ในฤดูหนาว แต่ฤดูหนาวจะต้องเปลี่ยนไปเป็นฤดูใบไม้ผลิอย่างแน่นอน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิอย่างแน่นอน ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 536)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 15 สิงหาคม 2550

        “จงเชื่อในมณฑลนี้อย่างหมดหัวใจ นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเหมือนเสียงคำรามของราชสีห์ ดังนั้น ความเจ็บป่วยใด ๆ ก็หาเป็นอุปสรรคไม่”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านเคียวโอ  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 412)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 14 สิงหาคม 2550

        “จงทุกข์เมื่อมีทุกข์ จงสุขเมื่อมีสุข ให้คิดว่าทั้งทุกข์และสุขเป็นความจริงของชีวิต และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวต่อไปไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสุขในโลกนี้  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 681)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 13 สิงหาคม 2550

        “และเหล่าผู้ที่บีฑาท่านได้รับบาปที่ยิ่งใหญ่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้น มีเหตุผลอะไรที่ผู้ที่ศรัทธาในตัวท่าน จะไม่ได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ได้อย่างไร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องแนวทาง 5 ประการเพื่อการเผยแผ่ธรรม ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2  หน้า 560)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 12 สิงหาคม 2550

        “อาตมานิชิเร็นเป็นผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตรอันดับหนึ่งในชมพูทวีป ดังนั้น ผู้ที่เข้าร่วมกับผู้ที่ดูหมิ่นอาตมาและปฏิบัติต่ออาตมาอย่างมุ่งร้าย สมควรจะต้องพบกับความยากลำบากมากที่สุดในชมพูทวีป”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเลือกกาลเวลา ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 552)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 11 สิงหาคม 2550

        “ในสัทธรรมปุณฑริกสูตรมีกล่าวได้ว่า ‘ผู้ที่อิจฉาผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตรจะต้องตกนรกอเวจี’”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องไม่มีความปลอดภัยในสามโลก ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 892)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 10 สิงหาคม 2550

        “ถ้าต้องการรู้เหตุในอดีต จงมองดูที่ผลที่ปรากฏออกมาในปัจจุบัน และถ้าต้องการที่จะรู้ผลที่เกิดขึ้นในอนาคต ให้มองดูที่เหตุในปัจจุบัน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเปิดดวงตา ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1  หน้า 279)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 9 สิงหาคม 2550

        “ความจริงที่ว่า ท่านทั้งสองมีใจเดียว ซึ่งเหมือนกับล้อสองข้างของเกวียน หรือปีกสองข้างของนก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพี่น้องใจเดียวกัน ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2  หน้า 914)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 8 สิงหาคม 2550

        “พระสูตรที่เทศนาก่อนสัทธรรมปุณฑริกสูตรไม่สามารถนำไปสู่การบรรลุพุทธภาวะได้ เนื่องจากเป็นคำสอนชั่วคราวและเป็นกุศโลบาย ซึ่งแยกความจริงจากปัญญา แต่สัทธรรมปุณฑริกสูตรรวมทั้งสองอย่างเขาเป็นตัวตนหนึ่งเดียว พระสูตรกล่าวว่า พระพุทธเปิดประตูแห่งปัญญาให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย แสดง ชี้ให้รู้ และนำเข้าสู่มรรค โดยการตระหนักรู้ถึงปัญญาพุทธนี้ เราสามารถบรรลุพุทธภาวะได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสาระสำคัญเพื่อการบรลุพุทธภาวะ ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 746)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 7 สิงหาคม 2550

        “เมื่อได้รับการยกย่องอย่างสูงจากผู้อื่น เราจะรู้สึกว่าไม่มีความยากลำบากใดที่ทนไม่ไหว นี่คือความกล้าหาญที่พวยพุ่งจากคำพูดที่ชมเชย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย ฉบับภาษาอังกฤษ   หน้า 385)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 5 สิงหาคม 2550

        “เมื่อท้องฟ้าแจ่มใส พื้นดินก็แจ่มกระจ่าง ในทำนองเดียวกัน ผู้ที่รู้สัทธรรมปุณฑริกสูตร จะเข้าใจความหมายของเรื่องราวทางโลกทั้งหมดได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสิ่งสักการบูชาแห่งการเห็นแจ้งจิต ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 376)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 4 สิงหาคม 2550

        “ไม่ว่าเราจะสร้างเหตุที่ดียิ่งใหญ่เพียงใด หรือแม้ว่าเราจะอ่าน คัดลอกสัทธรรมปุณฑริกสูตรทั้งหมดนับพันครั้ง หมื่นครั้ง และบรรลุมรรคแห่งการเห็นแจ้งหนึ่งขณะจิตสามพัน แต่ถ้าเราไม่ตำหนิศัตรูของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ก็ไม่มีทางที่จะบรรลุมรรคได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการส่งเสริมกำลังใจต่อผู้เจ็บป่วย ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 78)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 3 สิงหาคม 2550

        “แม้เป็นสงฆ์ที่ดี ถ้ามองเห็นผู้ที่ทำลายคำสอนและไม่สนใจ และไม่ตำหนิติเตียนเขา ไม่ขับไล่เขา หรือทำให้โทษเขาต่อความผิดนั้นแล้ว ท่านควรจะถือว่า สงฆ์รูปนั้นทรยศต่อคำสอนของพระพุทธ แต่ถ้าเขาขับไล่ผู้ทำลายธรรม ตำหนิเขา หรือลงโทษเขาแล้ว เขาก็คือลูกศิษย์ของอาตมา และเป็นสาวกที่แท้จริง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 17)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 2 สิงหาคม 2550

        “แม้เป็นสงฆ์ที่ดี ถ้ามองเห็นผู้ที่ทำลายคำสอนและไม่สนใจ ไม่ตำหนิติเตียนเขา ไม่ขับไล่เขา หรือทำโทษต่อความผิดนั้นแล้ว ท่านควรจะถือว่า สงฆ์รูปนั้นทรยศต่อคำสอนของพระพุทธ แต่ถ้าเขาขับไล่ผู้ทำลายธรรม ตำหนิเขา หรือลงโทษเขาแล้ว เขาก็คือลูกศิษย์ของอาตมา และเป็นสาวกที่แท้จริง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 17)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 1 สิงหาคม 2550

        “จงสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวด้วยใจเดียว และปลุกเร้าให้ผู้อื่นกระทำเช่นเดียวกัน นี่คือความทรงจำที่เหลืออยู่ของชีวิตชาตินี้ของเราในโลกมนุษย์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 64)

 

 

กลับหน้าแรก