กลับหน้าแรก

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 30 กันยายน 2550

        แม้ว่าเราจะต้องตกนรก แต่เนื่องจากเราได้ยินสัทธรรมปุณฑริกสูตร ซึ่งนำไปสู่การบรรลุพุทธภาวะ ด้วยสิ่งนี้เป็นเมล็ด เราจะสามารถเป็นพระพุทธอย่างแน่นอน

(ธรรมนิพนธ์เรื่องวิธีที่ผู้เริ่มปรารถนามรรคบรรลุพุทธภาวะด้วยสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 882)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 29 กันยายน 2550

        ในบทนี้ พระศากยมุนีพุทธได้เปิดเผยถึงจุดสำคัญยิ่งที่พระองค์ปรารถนาที่จะบอกกับพวกเรา พระพุทธเทศนาสัทธรรมปุณฑริกสูตรในช่วงเวลา 8 ปี และสรุปได้เป็นอักษร 8 ตัว ซึ่งพระองค์ได้เหลือไว้ให้สรรพสัตว์ในสมัยธรรมปลายนี้ เป็นข้อความที่เขียนว่า “ดังนั้น สมันตภัทรโพธิสัตว์ ถ้าท่านเห็นผู้ใดรับและยึดถือพระสูตรนี้ ท่านควรจะลุกขึ้นและต้อนรับเขาแต่ไกล และแสดงความเคารพเขาดุจเดียวกับที่ท่านกระทำต่อพระพุทธ”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ  หน้า 192)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 28 กันยายน 2550

        “เนื่องจากสามารถรักษาสิ่งที่คิดว่ารักษาไม่ได้ จึงเรียกว่าเมียวหรือมหัศจรรย์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการรักษาโรคกรรม ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 632)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 27 กันยายน 2550

        “จงรวบรวมความศรัทธา และอธิษฐานต่อโงะฮนซนองค์นี้ แล้วจะมีเรื่องอะไรเล่าที่จะไม่ได้รับผลสำเร็จ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านเคียวโอ ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 412)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 26 กันยายน 2550

        “พระสูตรนี้เหนือกว่าพระสูตรทั้งหลาย เหมือนกับราชสีห์ จ้าวแห่งสัตว์บนพื้นดินและเหมือนกับนกอินทรีย์ จ้าวแห่งสัตว์ที่บินบนท้องฟ้า”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพระสูตรแห่งการตอบแทนที่แท้จริง ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 929)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 25 กันยายน 2550

        “เมื่อพูดถึงทั้งบทแล้ว ความคิดที่ว่า ค่อย ๆ เอาชนะความหลงผิดไม่ใช่ความหมายที่สูงสุดของบทการหยั่งอายุกาลฯ ท่านควรจะเข้าใจว่า ความหมายที่สูงสุดของบทนี้คือ มนุษย์ปุถุชนดังที่เป็นอยู่มาแต่ดั้งเดิมคือพระพุทธ”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า หน้า 752 ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 124)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 24 กันยายน 2550

        “หนึ่งชั่วชีวิตนั้นเหมือนกับความฝัน ไม่อาจจะคาดการณ์ในวันพรุ่งนี้ได้ ไม่ว่าจะเป็นขอทานอะไรก็ตาม ก็อย่าทำให้สัทธรรมปุณฑริกสูตรต้องเสื่อมเสีย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านชิโจคิงโงะ หรือเรื่องการเตือนเรื่องการไม่รู้จักบุญคุณ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 824)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 23 กันยายน 2550

        “ถ้าอาจารย์กับศิษย์ต่างใจกันแล้ว พวกเขาก็ไม่อาจบรรลุความสำเร็จในเรื่องใด ๆ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องดอกกับผล ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 909)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 22 กันยายน 2550

        “อาตมาอธิษฐานว่า ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาที่ลำบากมากแค่ไหน สัทธรรมปุณฑริกสูตรและบุตรีทั้งสิบของนางยักษ์จะต้องปกป้องท่าน จงอธิษฐานอย่างตั้งใจ ดุจเดียวกับการจุดไฟจากฟืนที่เปียก และได้รับน้ำจากพื้นดินที่แห้งผาก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตำหนิการดูหมิ่นธรรมและการชำระบาป ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 444)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 21 กันยายน 2550

        “ยิ่งความยากลำบากถาโถมเข้าใส่ ก็ยิ่งรู้สึกปีติยินดี ทั้งนี้เนื่องจาก ความศรัทธาที่เข้มแข็งนั่นเอง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเรือข้ามทะเลแห่งความทุกข์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 33)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 20 กันยายน 2550

        “จงทุกข์เมื่อมีความทุกข์ จงสุขเมื่อมีความสุข ให้คิดว่า ทั้งความทุกข์และความสุขเป็นความจริงของชีวิต และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวต่อไป ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสุขในโลกนี้   ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 681)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 19 กันยายน 2550

        “ข้อความในพระสูตรบารมีหก กล่าวว่า ‘จงเป็นอาจารย์ของจิตใจ อย่าให้จิตใจเป็นอาจารย์’”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายพี่น้อง  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 502)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 18 กันยายน 2550

        “จงศรัทธาให้เข้มแข็งขึ้นทุก ๆ วัน ทุก ๆ เดือน ถ้าถอยแม้แต่น้อยแล้ว มารก็จะเข้ามาแทรกในทันที”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการบีฑาอริยบุคคล  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 997)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 17 กันยายน 2550

        “แมลงวันที่เกาะหางม้าพันธุ์ดีสามารถเดินทางหมื่นลี้ เถาวัลย์พันรอบต้นสนสามารถขึ้นสูงได้พันฟุต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 12)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 16 กันยายน 2550

        “จิตใจเท่านั้นที่สำคัญ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 15 กันยายน 2550

        “ระยะทางไกลที่คนเหล่านั้นเดินทาง เป็นการชี้ให้เห็นถึงการอุทิศของเขา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายถึงมารดาท่านโอโตะ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1030)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 14 กันยายน 2550

        “จงเพียรพยายามในสองวิถีแห่งการปฏิบัติและการศึกษา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 386)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 13 กันยายน 2550

        “คนที่มีปัญญาคือผู้ที่ปฏิบัติพุทธธรรมโดยไม่แยกจากเรื่องราวทางโลก แต่กลับเป็นผู้ที่เข้าใจหลักการที่ควบคุมโลกอีกด้วย”

(ธรรมนิพนธ์กัปแห่งความเสื่อม ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1121)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 12 กันยายน 2550

        “จงให้ผู้อื่นโกรธท่าน ถ้าเขาอยากจะทำ ท่านจะบ่นเรื่องอะไรเล่า ถ้าพระศากยมุนีพุทธ พระประภูตรัตนพุทธ และพระพุทธสิบทิศ รวมทั้งพระพรหม พระอินทร์ สุริยเทพ จันทรเทพ ให้การชมเชยท่าน ตราบใดที่ท่านได้รับการยกย่องจากสัทธรรมปุณฑริกสูตร จะมีเหตุอะไรที่มาทำให้ท่านไม่พอใจอีก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสามัคคีของสามีภรรยา ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 464)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 11 กันยายน 2550

        “ลำธารเล็ก ๆ ไหลมารวมกันเป็นมหาสมุทรที่ยิ่งใหญ่”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเลือกกาลเวลา ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 579)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 10 กันยายน 2550

        “เมื่อต้นไม้ถูกปลูกลงไป ถ้ามีไม้ค้ำที่มั่นคงแล้ว แม้จะมีพายุรุนแรงพัดมา ก็จะไม่ล้มลง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการอธิษฐานขอฝน ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 598)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 9 กันยายน 2550

        “แต่บัดนี้ ท่านควรจะสร้างชื่อเสียงในเรื่องสัทธรรมปุณฑริกสูตร และทุ่มเทตนเองในเรื่องนี้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องลักษณะที่เป็นจริงของปรากฏการณ์ทั้งหลาย ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 35)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 7 กันยายน 2550

        “ผู้ปฏิบัติศรัทธาจำนวนมากจากจังหวัดซาโดะได้เดินทางไกลจนมาถึงสถานที่นี้ และนี่คือเหตุผลที่อาตมาเทศนาคำสอนที่อาตมากำลังเผยแผ่อยู่ขณะนี้ ซึ่งจะกลายเป็นเมล็ดพุทธในชีวิตภายภาคหน้าของพวกเขา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านมิซาวะ นิวโด ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 534)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 6 กันยายน 2550

        “การสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวคือการเข้าสู่พระราชวังในกายตนเอง”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า หน้า 787)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 5 กันยายน 2550

        “เมียวหมายถึงการฟื้นคืนกลับ ซึ่งก็คือการฟื้นกลับคืนมีชีวิต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องไดโมขุแห่งสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 149)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 4 กันยายน 2550

        “จงทุกข์เมื่อมีทุกข์ จงสุขเมื่อมีความสุข ให้คิดว่าทั้งทุกข์และสุขเป็นความจริงของชีวิต และยังคงสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวต่อไป ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น นอกเหนือจากนี้ก็คือ ความปีติยินดีที่ไม่มีขอบเขตจำกัดจากธรรม”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสุขในโลกนี้ ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 681)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 3 กันยายน 2550

        “จงตั้งใจรวบรวมพลังที่ยิ่งใหญ่ของความศรัทธา และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวด้วยการอธิษฐานว่า ความศรัทธาของท่านจะแน่วแน่ถูกต้องในขณะที่เสียชีวิต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการสืบทอดสายเลือดที่สำคัญยิ่งเพียงหนึ่งเดียวแห่งการเกิดตาย ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 218)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 2 กันยายน 2550

        “บางคนอาจประหลาดใจว่า ขณะนี้วิญญาณของท่านอะบุตจึโบะผู้ล่วงลับอยู่แห่งหนใด ด้วยการใช้กระจกใสของสัทธรรมปุณฑริกสูตรสะท้อนภาพของท่านแล้ว อาตมานิชิเร็นสามารถมองเห็นท่านอยู่ท่ามกลางการชุมนุมที่เขาคิชฌกูฏ นั่งอยู่ภายในหอรัตนะของพระประภูตรัตนพุทธ และหันหน้าไปทางทิศตะวันออก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องทรัพย์สมบัติของลูกกตัญญู ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 1042)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 1 กันยายน 2550

        “แม้แต่เรื่องเล็กที่เกิดขึ้นยังมีลางบอกเหตุ แล้วเรื่องใหญ่กว่าที่เกิดขึ้นจะไม่มียิ่งกว่านั้นหรือ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตำหนิการดูหมิ่นธรรมและการชำระบาป ฉบับภาษาอังกฤษ  เล่ม 1 หน้า 440)

 

 

กลับหน้าแรก