กลับหน้าแรก

 

ธรรมนิพนธ์ประจำเดือนตุลาคม 2551

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 31 ตุลาคม 2551

“อาตมาขอมอบหมายการเผยแผ่พุทธธรรมในจังหวัดของท่านให้แก่ท่าน”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องคุณสมบัติของข้าว ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1117)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 30 ตุลาคม 2551

“ข้อความนี้กล่าวถึงความปีติยินดีที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเราได้รับ เมื่อเราเข้าใจเป็นครั้งแรกว่า จิตใจของเราตั้งแต่เดิมเป็นพระพุทธ นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวเป็นความปีติยินดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของความปีติยินดีทั้งหลาย”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 211)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 29 ตุลาคม 2551

“แม้อาตมาและลูกศิษย์อาจพบกับความยากลำบากต่าง ๆ นานา ถ้าไม่มีความสงสัยในจิตใจแล้ว จะบรรลุพุทธภาวะได้อย่างแน่นอน จงอย่าสงสัยเพียงแค่ไม่ได้รับการปกป้องจากเทวดา จงอย่าหมดกำลังใจเพราะไม่มีความราบรื่นปลอดภัยในชาตินี้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเปิดดวงตา  ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 283)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 28 ตุลาคม 2551

“หากความเหนื่อยยากตรากตรำของ 100 ล้านกัปปรากฏออกมาในหนึ่งขณะจิตแล้ว สามกายของพระพุทธที่ไม่มีการตกแต่ง
ก็จะปรากฏออกมา นัมเมียวโฮเร็งเงเคียวคือการปฏิบัติที่วิริยะเช่นนี้”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 214)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 27 ตุลาคม 2551

“นี่คือความหมายของพระสูตรที่ได้กล่าวไว้ว่า “ท่านควรจะลุกขึ้นและต้อนรับเขาแต่ไกล และแสดงความเคารพเขาดุจเดียวกับที่
ปฏิบัติต่อพระพุทธ” ท่านควรให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ดุจเดียวกับที่พระศากยมุนีพุทธและพระประภูตรัตนพุทธปฏิบัติต่อกัน
ในพิธีที่อยู่ในบทการปรากฏของหอรัตนะ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการดูหมิ่นธรรม 14 ประการ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 757)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 26 ตุลาคม 2551

“จิตใจเท่านั้นที่สำคัญ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 25 ตุลาคม 2551

“หลักการที่มหัศจรรย์ของลักษณะที่เป็นจริงนั้นเป็นหนึ่งเดียว ถ้าพบกับอิทธิพลชั่วจะปรากฏเป็นความหลงผิด แต่ถ้าพบกับ
อิทธิพลดีจะปรากฏเป็นการรู้แจ้ง การรู้แจ้งหมายถึงการรู้แจ้งต่อธรรมชาติที่แท้จริงของปรากฏการณ์ ความหลงผิด และความเขลา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องตัวตนของธรรมมหัศจรรย์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 417)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 24 ตุลาคม 2551

“ในขณะที่การปฏิบัติก้าวหน้าและความเข้าใจเพิ่มขึ้น อุปสรรค 3 มาร 4 จะแย่งชิงกันเกิดขึ้นอย่างสับสน เราไม่ควรถูกกระทบ
กระเทือนหรือตกใจกลัว”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายถึงพี่น้อง ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 501)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 23 ตุลาคม 2551

“ผู้ที่เชื่อต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตรเปรียบเสมือนอยู่ในฤดูหนาว แต่ฤดูหนาวจะเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ ตั้งแต่อดีตกาล ไม่เคยได้ยินหรือพบเห็นว่า ฤดูหนาวแล้วกลับเป็นฤดูใบไม้ร่วง”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูใบไม้ผลิเสมอ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 536)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 22 ตุลาคม 2551

“เมื่อท้องฟ้าแจ่มใส พื้นดินก็แจ่มกระจ่าง เช่นเดียวกัน เมื่อรู้สัทธรรมปุณฑริกสูตร ก็จะเข้าใจความหมายของเรื่องราวทางโลกได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสิ่งสักการบูชาแห่งการเห็นแจ้งจิต ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 376)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 21 ตุลาคม 2551

“การปฏิบัติ 100 ปีในดินแดนสุขาวดีไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับบุญกุศลที่ได้รับจากการปฏิบัติ 1 วันในดินแดนสกปรก”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตอบแทนบุญคุณ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม1 หน้า 736)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 20 ตุลาคม 2551

“จงสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวด้วยใจเดียว และกระตุ้นให้ผู้อื่นทำเช่นเดียวกัน นี่คือความทรงจำเดียวที่เหลืออยู่ของชาตินี้
ในโลกมนุษย์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องถามตอบเกี่ยวกับการยึดถือสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม1 หน้า 64 )

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 19 ตุลาคม 2551

“เมื่อสั่นศีรษะ ผมก็จะปลิว เมื่อจิตใจเริ่มต้นทำงาน ร่างกายก็จะเคลื่อนไหว เมื่อสายลมแรงพัดมา ต้นหญ้าต้นไม้ก็ไม่อาจอยู่นิ่ง เมื่อพื้นดินสั่นสะเทือน ทะเลก็เกิดคลื่น ดังนั้น ถ้าเราสามารถดลใจพระศากยมุนีพุทธผู้เป็นศาสดา หญ้าและต้นไม้จะไม่ตอบนอง
ได้อย่างไร น้ำยังคงสงบอยู่ได้อย่างไร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเกี่ยวกับรูปปั้นของพระศากยมุนีพุทธที่สร้างโดยนิชิเง็นเนียว ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 811)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 18 ตุลาคม 2551

“พระสูตรนี้เหนือกว่าพระสูตรอื่นทั้งหมด เหมือนกับราชสีห์”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องพระสูตรแห่งการตอบสนองที่แท้จริง ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 929)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 17 ตุลาคม 2551

“ถ้าอาจารย์กับศิษย์ต่างใจกันแล้ว ย่อมไม่อาจบรรลุความสำเร็จในเรื่องใด ๆ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องดอกกับผล ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 909)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 16 ตุลาคม 2551

“จงทุกข์เมื่อมีทุกข์ จงสุขเมื่อมีสุข ให้คิดว่า ทั้งความทุกข์ละความสุขเป็นความจริงของชีวิต และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียวต่อไป ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องความสุขในโลกนี้ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 681)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 15 ตุลาคม 2551

“ดังนั้น ถึงแม้ว่าประชาชนจะถือท่อนไม้ อิฐ และก้อนหิน และทุบตีเขา (บทที่ 20) อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงพากเพียรต่อไป ในการสอนพวกเขาอย่างเข้มงวด แม้ต้องทำให้พวกเขาโกรธ (อรรถกถาสัทธรรมปุณฑริกสูตร บทที่ 10) เป็นการกระทำที่เกิดจาก
ความรู้สึกเมตตากรุณา เนื่องจากเราถูกสอนว่า จิตใจของพระพุทธเป็นจิตใจแห่งความเมตตากรุณาที่ยิ่งใหญ่ การก้มคำนับเกิดจาก
การเข้าใจถึงความเมตตากรุณานี้”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 164)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 14 ตุลาคม 2551

“ผู้ที่ตักเตือนผู้ปกครองเมื่อประเทศอยู่ในอันตราย หรือแก้ไขทัศนะที่ผิดของผู้อื่น ไม่ใช่คนที่มีปัญญาหรอกหรือ”

(เรื่องจดหมายร้องเรียนจากท่านโยริโมโต้ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 807)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 13 ตุลาคม 2551

“อาตมาอธิษฐานว่า ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากเพียงไร สัทธรรมปุณฑริกสูตรและบุตรีทั้งสิบจะให้การปกป้องท่านทั้งหลาย และอธิษฐานอย่างกระตือรือร้นราวกับจุดไฟจากฟืนที่เปียก หรือได้รับน้ำจากพื้นดินที่แห้งผาก”

(เรื่องการตำหนิการดูหมิ่นธรรมและการชำระบาป ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 444)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 12 ตุลาคม 2551

“แต่ในคำสอนสูงสุดบอกเราว่า ร่างกายกับจิตใจไม่เป็นสอง”

(บันทึกคำสอนปากเปล่า ฉบับภาษาอังกฤษ หน้า 3)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 11 ตุลาคม 2551

“ไม่เคยแม้แต่ครั้งเดียวที่อาตมาคิดจะถอย”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องสงครามที่ยิ่งใหญ่ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 2 หน้า 465)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 10 ตุลาคม 2551

“จงตั้งใจรวบรวมพลังความศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ และสวดนัมเมียวโฮเร็งเงเคียว โดยอธิษฐานว่า ความศรัทธาของท่านจะแน่วแน่ และถูกต้องในขณะที่จะเสียชีวิต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการสืบทอดสายเลือดของเรื่องที่สำคัญยิ่งเพียงหนึ่งเดียวแห่งการเกิดตาย ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 218)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 9 ตุลาคม 2551

“แมลงวันเกาะหางม้าพันธุ์ดี จึงสามารถเดินทางไกลหมื่นลี้ (ไมล์) เถาวัลย์พันรอบต้นสนสูง จึงสามารถเจริญเติบโตขึ้นไปพันฟุต”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการก่อตั้งคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 17)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 8 ตุลาคม 2551

“ชีวิตมีค่ามากกว่าทรัพย์สมบัติทั้งหลาย มีเทศนาว่า แม้ทรัพย์สมบัติทั่วตรีสหัสสะมหาสหัสสะโลกธาตุก็ไม่สามารถเทียบได้กับ ร่างกายและชีวิตของเรา แม้ทรัพย์สมบัติที่เต็มตรีสหัสสะมหาสหัสสะโลกธาตุก็ไม่อาจแทนชีวิตได้”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการทำบุญถวายข้าว ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1125)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 7 ตุลาคม 2551

“แล้วเราจะกล่าวถึงผู้ที่กำลังอุทิศตนเพื่อพุทธธรรมด้วยเรื่องอะไร แน่นอนว่า พวกเราจะต้องไม่ลืมการตอบแทนบุญคุณ
ต่อบิดามารดา อาจารย์ และประเทศของเรา”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องการตอบแทนบุญคุณ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 690)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 6 ตุลาคม 2551

“จงรวบรวมความศรัทธา และอธิษฐานต่อโงะฮนซนองค์นี้ แล้วจะมีเรื่องอะไรที่ไม่บรรลุผลสำเร็จ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านเคียวโอ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 412)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 5 ตุลาคม 2551

“เช่นเดียวกัน ถ้าไม่มีความยากลำบาก ก็ไม่มีผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑริกสูตร”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องเรือที่ข้ามทะเลแห่งความทุกข์ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 33)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 4 ตุลาคม 2551

“จิตใจเท่านั้นที่สำคัญ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องยุทธวิธีของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 1000)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 3 ตุลาคม 2551

“จงอย่าใช้ชีวิตโดยสูญเปล่า และหวนเสียใจภายหลังหมื่นปี”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องปัญหาที่คิดคำนึงทุกเช้าค่ำ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 622)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 2 ตุลาคม 2551

“การเกิดเป็นมนุษย์นั้นยากหนักหนา จำนวนของผู้ที่เป็นมนุษย์มีน้อยดุจดินบนเล็บ ชีวิตมนุษย์นั้นยากที่จะรักษาไว้ได้ ราวกับน้ำค้างบนใบหญ้า”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องทรัพย์สมบัติ 3 ชนิด ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 851)

 

ธรรมนิพนธ์ประจำวันที่ 1 ตุลาคม 2551

“ท่านต้องตั้งใจอย่างมั่นคง ไม่เสียดายที่ดิน อย่าคิดถึงบุตรภรรยา และอย่าพึ่งพาผู้อื่น สิ่งที่ท่านต้องทำก็คือการตัดสินใจ”

(ธรรมนิพนธ์เรื่องจดหมายตอบท่านยาซาบุโร่ ฉบับภาษาอังกฤษ เล่ม 1 หน้า 829)

 

กลับหน้าแรก